مرشد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(مُ ش) [ ع. ] ۱- (اِفا.) راهنما، هدایت کننده. ۲- (اِ.) در تصوف کسی که تربیت و ریاست گروهی از صوفیان را به عهده دارد. ۳- کسی که به هنگام ورزش ورزشکاران باستانی در زورخانه آنان را راهنمایی کند. ۴- لقبی برای شعبده باز و معرکه گیر.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

پیر، پیشوا، شیخ، قطب، مردکامل، مقتدا، ولی، هادی، هدایت‌گر ≠ مرید