مرزو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ) (اِ.) زمینی است که برای زراعت آماده کرده باشند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ) (اِ.) زمینی است که برای زراعت آماده کرده باشند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرزو. [ م َ ] (اِ) زمینی که به جهت زراعت کردن آماده کرده و کناره های آن را بلند ساخته باشند.(برهان قاطع). مرز. (جهانگیری ) (برهان قاطع). مرزوی . (جهانگیری ). کرت . کرد. کردو. رجوع به مرزوی شود.