مرزنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ زَ دَ یا دِ) (ص فا.) جماع کننده ؛ ج. مرزندگان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ زَ دَ یا دِ) (ص فا.) جماع کننده ؛ ج. مرزندگان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرزنده . [ م ُ زَ دَ /دِ ] (نف ) جماع کننده . نعت فاعلی است از مرزیدن . (ازفرهنگ فارسی معین ). و رجوع به مُرز و مرزیدن شود.