مردینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مردینه . [ م َ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، اِ) جنس مرد. مقابل زنینه : که از دستش نخواهد رست یک تن اگر مردینه باشد گر زنینه . ناصرخسرو. و از قنقلیان از مردینه به بالای تازیانه زنده نگذاشتند. (تاریخ جهانگشای جوینی ج ١ چ اروپا ص ٨٣ ).