مردانداز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مردانداز. [ م َ اَ ] (نف مرکب ) مردافکن . قوی . پرزور : باده ای بود سخت مردانداز شد حسابی ضرورت از آغاز. اوحدی (جام جم ص ٣٧).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مردانداز. [ م َ اَ ] (نف مرکب ) مردافکن . قوی . پرزور : باده ای بود سخت مردانداز شد حسابی ضرورت از آغاز. اوحدی (جام جم ص ٣٧).