فرهنگ لغت

مرحوض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرحوض . [ م َ ] (ع ص ) ثوب مرحوض ؛ جامه ٔ شسته . (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ). رحیض . (متن اللغة) (اقرب الموارد). ◄ خوی کرده . (منتهی الارب ). تب داری که عرق کرده است . (از اقرب الموارد) (از متن اللغة).

معنی مرحوض | فرهنگ لغت