مرجام

مرجام . [ م ِ ] (ع ص ) شتری که دراز کشد گردن خود را در رفتار یا سخت سیر. (منتهی الارب ). که گردنش را وقت رفتن دراز کند یا شدیدالسیر. (ازمتن اللغة). ◄ شتری که در رفتن با سم خودسنگریزه ها انگیزد. (از منتهی الارب ) (از متن اللغة).