مرثمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرثمة. [ م ُ رَث ْ ث َ م َ ] (ع ص ) ارض مرثمة؛ زمین باران رسیده . (منتهی الارب ). زمینی که به بارانی اندک مرطوب شده باشد. (از متن اللغة). ممطورة. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرثمة. [ م ُ رَث ْ ث َ م َ ] (ع ص ) ارض مرثمة؛ زمین باران رسیده . (منتهی الارب ). زمینی که به بارانی اندک مرطوب شده باشد. (از متن اللغة). ممطورة. (اقرب الموارد).