مرتعی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرتعی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) چرنده . (آنندراج ). چراکننده . (ناظم الاطباء). نعت فاعلی از ارتعاء. رجوع به ارتعاء شود.