مرتبع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرتبع. [ م ُ ت َ ب َ ] (ع اِ) فرودآمدنگاه در بهاران . (منتهی الارب ). آنجا که بهار آنجا گذارند. (مهذب الاسماء). رجوع به ارتباع شود. ◄ (ص ) مرد میانه . مرتبِع. (منتهی الارب ).
مرتبع. [ م ُ ت َ ب ِ] (ع ص ) مرد میانه . مرتبَع. (منتهی الارب ). ◄ نعت فاعلی است از ارتباع . رجوع به ارتباع شود.