مربت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مربت . [ م ُ رَب ْ ب ِ ] (ع ص ) پرورنده . (آنندراج ). تربیت کننده ٔ کودک . (ناظم الاطباء). نعت فاعلی است از تربیت . رجوع به تربیت شود. ◄ آن که به آرامی دست بر پهلوی بچه زند تا خواب رود و آرام گیرد. (ناظم الاطباء). رجوع به تربیت شود.