مربب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مربب . [ م ُ رَب ْ ب َ ] (ع ص ) پرورده . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ◄ عمل آورده و پرورده با رب ّ. (از متن اللغة): زنجبیل مربب ؛ پرورده به رب . (منتهی الارب ). مربی با عسل یا شکر. (یادداشت مؤلف ). آنچه در عسل یا شکر پرورده به عمل آرند. ◄ مُنْعَم . منعم علیه . (اقرب الموارد).
مربب . [ م ُ رَب ْ ب ِ ] (ع ص ) تربیت کننده . پرورش دهنده . استاد. معلم . ◄ رُب سازنده . (ناظم الاطباء).