مراین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مراین . [ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گله زن بخش خمین شهرستان محلات . در ٣٣هزارگزی شرق خمین و ٤هزارگزی راه خمین به دلیجان، در جلگه ٔ معتدل هوائی واقع و دارای ٤٥٥ تن سکنه است . آبش از رودخانه ٔ گلپایگان و محصولش غلات، بنشن، چغندر قند، تنباکو، پنبه، مختصر انگور و شغل مردمش زراعت، قالیچه و کرباس بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).