مراوه تپه

مراوه تپه . [ م ُ وِ ت َپ ْ پ ِ ] (اِخ ) قصبه ٔ مرکزی بخش مراوه تپه ٔ شهرستان گنبدقابوس است . در ١٤هزارگزی شمال شرقی گنبدقابوس و ١٤٤هزارگزی بجنورد، در منطقه ٔ کوهستانی معتدل هوائی واقع و دارای ٣٠٠٠ تن سکنه است . آبش از رودخانه ٔ اترک تأمین می شود و محصولش غلات، حبوبات، پنبه، صیفی، لبنیات، میوه جات و شغل مردمش زراعت، گله داری، کسب و صنایع دستی زنان قالیچه و گلیم بافی و نمدمالی است . این قصبه در حدود ٣٠٠٠ گز با مرز فاصله دارد. سکنه ٔ قراء کوچک، قره کول، قره دوغ، قرقه، قره قاشلی، قره جیق، یکه چنار، گواندر، قرقه سر، قرناولی، پالچقلی، بسطام دره، یکه توت، داغ دالی، ساری قیمش، قره دام، یازگلدی جزء آمار مراوه تپه منظور شده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).

مراوه تپه . [ م ُ وِ ت َپ ْ پ ِ ] (اِخ ) بخش مراوه تپه قبلاً جزء شهرستان بجنورد و آمار آن جزءشهرستان گنبدقابوس بود. چون اخیراً بخش گنبد شهرستان شده بخش مراوه تپه ضمیمه ٔ آن گردیده است . این بخش در طول رودخانه ٔ اترک واقع و از طرف شمال به مرز ایران و شوروی محدود است . هوای آن معتدل و آب قسمت عمده ٔقراء آن از رودخانه ٔ اترک و برخی از چشمه سار تأمین می شود. محصول عمده ٔ بخش، حبوبات و لبنیات است . این بخش از ٢٣ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ١١هزار تن است . مرکز بخش قصبه ٔ مراوه تپه و قراء مهم آن عبارتند از آجی سو، چناران، قازان قیا، آلتی آقاج و قوشه تپه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).