مراغی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مراغی . [ م َ ] (ع ص ) ابل مَراغ ؛ شترانی که در شیرآنها کفک بسیار برآید. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
مراغی . [ م َ غی ی / م َ ] (ص نسبی ) منسوب است به مراغه از بلاد آذربایجان . ◄ منسوب است به مراغ که نام قبیله ای است . (از الانساب سمعانی ).