مرآت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ) [ ع. مرآة ] (اِ.) آ ی ینه. ج. مرایا، مرائی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ) [ ع. مرآه ] (اِ.) آ ی ینه. ج. مرایا، مرائی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرآت . [ م ِرْ ] (ع اِ) (از «رأی ») آئینه . آینه . مرآة. رجوع به مرآة شود : مردم نادیده باشد روسیاه مردم دیده بود مرآت ماه . مولوی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی