مذیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مذیر. [ م ُ ذَی ْ ی ِ ] (ع ص ) کسی که سر پستان ناقه را به ذیار (سرگین آمیخته به خاک ) بیالاید. (از آنندراج ). نعت فاعلی است از تذییر. رجوع به تذییر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مذیر. [ م ُ ذَی ْ ی ِ ] (ع ص ) کسی که سر پستان ناقه را به ذیار (سرگین آمیخته به خاک ) بیالاید. (از آنندراج ). نعت فاعلی است از تذییر. رجوع به تذییر شود.