مذمذی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مذمذی . [ م َ م َ ذی ی ] (ع ص ) زیرک خوش طبع. (منتهی الارب ). ظریف محتال . (متن اللغة) (اقرب الموارد). ◄ مذماذ. (اقرب الموارد). رجوع به مذماذ شود.