فرهنگ لغت

مدیح گوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مدیح گوی . [ م َ ] (نف مرکب ) مداح . مدحتگر. مدحت سرای : نوان و سست تنم تا مدیح گوی توام مدیح گوی تو هرگز مباد سست و نوان . معزی .

معنی مدیح گوی | فرهنگ لغت