مدیث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدیث . [ م ُ دَی ْ ی َ ] (ع ص ) رام از هر چیزی : طریق مدیث ؛ راه کوفته و پاسپرده . بعیر مدیث ؛ مذلل بالریاضة. (منتهی الارب ). طریق مدیث ؛ مطروق . (از اقرب الموارد). نعت مفعولی است از تدییث به معنی تذلیل . رجوع به تدییث شود.
مدیث . [ م ُ دَی ْ ی ِ ] (ع ص ) رام و نرم گرداننده . (آنندراج ). رجوع به تدییث شود.