مدهش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدهش . [ م ُ هَِ ] (ع ص ) درحیرت افکننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). دهشت آورنده . آشفته کننده . سرگردان نماینده . بی هوش کننده . (ناظم الاطباء). هولناک . مایه ٔ حیرت . ترسناک . نعت فاعلی است از ادهاش . رجوع به ادهاش شود.
مدهش .[ م ُ دَهَْ هَِ ] (ع ص ) مُدهِش . (ناظم الاطباء). نعت فاعلی است از تدهیش . رجوع به مُدْهِش و تدهیش شود.