مدغمر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدغمر. [ م ُ دَ م َ ] (ع ص ) پنهان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). خفی . (اقرب الموارد) (متن اللغة). ◄ رجل مدغمرالخلق ؛ لیس بصافیه . (اقرب الموارد). بدخلق و شرس . (از متن اللغة).
مدغمر. [ م ُ دَ م ِ ] (ع ص ) پنهان کننده . (آنندراج ).