مدحل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدحل . [ م ُ ] (ع ص ) نعت فاعلی است از ادحال، به معنی مخادعه و مراوغه و مماکسه و پوشاندن و مستور داشتن واقعیت و به خلاف آن اظهاری کردن . رجوع به ادحال شود. ◄ آنکه درمی آید و پنهان می گردد در نقب . (ناظم الاطباء): أدحل ؛ دخل فی الدحل . (اقرب الموارد) (متن اللغة). رجوع به ادحال شود.