مدحتگر

مدحتگر. [ م ِ ح َ گ َ ] (ص مرکب ) مداح . ستاینده . که مدیحه سراید. که صفات نیک ممدوح را در شعر مندرج کند : هنگام مدح او دل مدحتگران او از بیم نقد او بهراسد ز شاعری . فرخی . همه خوبی و نکوئی بود او را ز خدای وین رهی را که ستایشگر و مدحتگر اوست . فرخی .