مدبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدبة.[ م ُ دَب ْ ب َ ] (ع اِ) جای خرس . (از ناظم الاطباء).
مدبة. [ م َ دَب ْ ب َ ] (ع ص ) ارض مدبة؛ زمین خرسناک . (منتهی الارب ). زمینی که در آن خرس فراوان باشد. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).
مدبه . [ م ُدَب ْ ب ِه ْ ] (ع ص ) در ریگستان افتنده . (آنندراج ).