مخراش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخراش . [ م ِ ] (ع اِ) چوب خطکش چرم دوزان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ چوب سرکج . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به مِخرَش و مِخرَشَه شود.