مخثم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مخثم . [ م ُ خ َث ْ ث َ ] (ع ص ) نعل مخثم ؛ کفش پهناور نوک دار. (ناظم الاطباء). و رجوع ماده ٔ قبل شود.
مخثم . [ م ُ خ َث ْ ث ِ ] (ع ص ) پهناور گرداننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کسی که عریض و پهناور می کند. (ناظم الاطباء). رجوع به تخثیم شود.