مختون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مختون . [ م َ ] (ع ص ) ختنه کرده شده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به ختین شود. - غلام مختون ؛ کودک ختنه کرده شده . (ناظم الاطباء). - جاریة مختونة ؛ دخترختنه کرده شده . (ناظم الاطباء).