فرهنگ لغت

محیم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محیم . [ م ِ ی َ ] (ع ص ) کودک دانای گرم سر. (منتهی الارب ). کودک تیزفهم . (ناظم الاطباء).

معنی محیم | فرهنگ لغت