فرهنگ لغت

محیلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محیلة. [ م ُ ل َ ] (ع ص ) تأنیث محیل . زن حیله کننده . (غیاث ). زن حیله گر. ◄ دار محیلة؛ سرائی که بر وی سالها یا یک سال گذشته باشد. (ناظم الاطباء).

معنی محیلة | فرهنگ لغت