محیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ حَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) حیران کننده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ حَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) حیران کننده.
(مُ حَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) حیران کننده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محیر. [ م ُ ح َی ْ ی ِ ] (ع ص ) که سرگشته کند. سرگشته کننده . (آنندراج ). حیران کننده . ◄ (اِ) نام پرده ٔ موسیقی موافق تودی هند و بعضی گویندکه پرده ٔ حسینی است . (غیاث ) (آنندراج ). شعبه ای است از مقام حسینی . از هشتمین نغمه است و یک بانگ دارد یا نیم بانگ . (تعلیقات بهجت الروح ص ١٣١) : حسینی کز مقامات است برتر دو گاه آمد قرینش یا محیر. (بهجت الروح ص ٤٤). شعبه ٔ بیست و چهارم است از شعبات بیست و چهارگانه ٔ موسیقی (به قول مجمع الادوار). و به قولی شعبه ٔ بیست و یکم است (سرگذشت موسیقی ) و آن هشت نغمه است و دایره ٔ ٥٢ و مقلوب الطبقتین دایره ٔ حسنی (مجمع الادوار ٢، ٣٠). این شعبه با اصفهان و ماهور و راست پنجگاه مناسب است .