محوی

محوی . [ م ُ ح َوْ وی ] (ع ص ) فراهم گیرنده و دریافت کننده . (ناظم الاطباء).

محوی . [ م َح ْ ] (ع ص نسبی ) منسوب به محو. رجوع به محو شود.

محوی . [ م ُ ح َوْ وا ] (ع ص، اِ) خانه های مردم بر یکجا از خرگاه و جز آن . (منتهی الار ب ) (آنندراج ). چادرهای پیوسته و متصل بهم . (ناظم الاطباء).