محمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محمة. [ م َ ح َم ْ م َ ] (ع اِ) هر آنچه بر آن قصد کنند. (از منتهی الارب ). ◄ آفتابه که بدان آب گرم کنند. (مهذب الاسماء). ظرفی که بدان آب گرم کنند. آفتابه . کتری . ◄ سبب تب . (منتهی الارب ). ◄ (ص ) ارض محمة؛ زمین با تب یا زمین بسیار تب . زمینی تب خیز. مُحِمَّة. (منتهی الارب ).
محمة. [ م ُ ح ِم ْ م َ ] (ع ص ) حاجت سخت و در غم اندازنده . ◄ حاجت حاضر و موجود. ◄ ارض محمة؛ زمین تب آور و زمین بسیارتب . زمین تب خیز. مَحمَّة. (منتهی الارب ).