محلوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محلوت . [ م َ ] (ع ص ) تراشیده شده و سترده شده . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به حلت شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محلوت . [ م َ ] (ع ص ) تراشیده شده و سترده شده . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به حلت شود.