محفور/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(مَ) [ ع. ] (اِمف.)<BR>۱- حفر شده، کنده شده.<BR>۲- کسی که دندانهای وی خالی یا فرسوده شده.<br>واژه قبلی: محفهواژه بعدی: محفوره