محضردار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) صاحب دفتر اسناد رسمی، سردفتر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) صاحب دفتر اسناد رسمی، سردفتر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محضردار. [ م َ ض َ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ محضر. در تداول امروز، صاحب امتیاز دفتر ثبت اسناد رسمی . سردفتر. کسی که برحسب موازین قانونی مسئول دفتر اسناد رسمی یا دفتر ازدواج و طلاق است .
فرهنگ طیفی واژهدان
سردفتر، سردفتر اسناد رسمی، رییس دفترخانه اسناد رسمی، دفتریار دفتر ازدواج و طلاق
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی