محضج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محضج . [ م ِ ض َ ] (ع اِ) آتش کاو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). استام . مسعر. محضب . مِحْضاء. محضاج . ◄ مائل ازراه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ چوبی که گازر به جامه زند هنگام شستن . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محضج . [ م ِ ض َ ] (ع اِ) آتش کاو. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). استام . مسعر. محضب . مِحْضاء. محضاج . ◄ مائل ازراه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ چوبی که گازر به جامه زند هنگام شستن . (ناظم الاطباء).