محصی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محصی . [م َ صی ی ] (ع ص ) گرفتار سنگ مثانه . (ناظم الاطباء).
محصی . [ م ُ ] (ع ص ) احصاکننده . محاسب . شمارنده . (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء). حساب کننده . شمارکننده . ◄ دانا. (مهذب الاسماء). دریابنده و داننده . (ناظم الاطباء). ◄ توانا. قوی . (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء).
محصی . [ م ُ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی . (یادداشت مرحوم دهخدا).