محصنین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محصنین . [ م ُ ص ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ مُحصِن (در حالت نصبی و جری ) : و احل لکم ماوراء ذلکم ان تبتغوا باموالکم محصنین غیرمسافحین . (قرآن ٢٤/٤). اذا آتیتموهن اجورهن محصنین غیرمسافحین . (قرآن ٥/٥). رجوع به محصن شود.