فرهنگ لغت

محران

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محران . [ م ِ ] (ع اِ) انگبین . (منتهی الارب ). رجوع به محارین شود.

معنی محران | فرهنگ لغت