محدج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محدج . [ م ُ دِ ] (ع ص ) حدج بندنده بر شتر (حدج مرکبی است زنان را مانند محفه و هودج ). (آنندراج ).
محدج . [ م ُ ح َدْ دِ] (ع ص ) تیزنگرنده . (از اقرب الموارد) (آنندراج ).
محدج . [ م ِ دَ ] (ع اِ) داغ و نشانه ای از نشانه های شتر. (از اقرب الموارد).