محجوم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محجوم . [ م َ ] (ع ص ) رجل محجوم ؛ مرد تناور و جسیم . ◄ مرد حجامت گرفته . ◄ بعیرمحجوم ؛ شتر حجام بسته . (منتهی الارب ). شتر پوزبسته .