محجنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محجنة. [ م ِ ج َ ن َ ](ع اِ) محجن . عصای کج . ◄ هر چوب که سرش خمانیده و کج کرده باشند. ج، محاجن . (منتهی الارب ).