فرهنگ لغت

محث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محث . [ م ُ ح ِث ث ] (ع ص ) برانگیزنده و برآغالاننده . (ناظم الاطباء). برافژولنده کسی را. (آنندراج ). محثث . ◄ کسی که آزمند می سازد و تحریص میکند. (ناظم الاطباء).

معنی محث | فرهنگ لغت