محتلج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتلج . [ م ُت َ ل ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتلاج . گیرنده ٔ حق . محتلز. (منتهی الارب ). گیرنده ٔ حق کسی . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتلج . [ م ُت َ ل ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتلاج . گیرنده ٔ حق . محتلز. (منتهی الارب ). گیرنده ٔ حق کسی . (ناظم الاطباء).