محتقق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

محتقق . [ م ُ ت َ ق ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از احتقاق . خصومت کننده . مشغول به نزاع و خصومت . ◄ اسب باریک میان شونده . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).