محتشم کاشانی | دیوان اشعار | مثنویات | شماره ۵ - وله ایضا

درین گلزار کز تاثیر صحبت مبدل میشود خواری به عزت سعادت سایه بر نخلی که انداخت ز دولت سر به اوج رفعت افراخت ازین نخلست واین صورت هویدا وزین صورت نشان صدق پیدا که اول بوده چوب خشک در باغ فروتر پایه‌اش از هیزم راغ کنون بالاتر از چرخش مکان است که هم زانوی بانوی جهان است ازین بالاتر این کز فیض کامل کلام آسمانی راست حامل الهی از خواص درس قرآن به این فرزانه بانوی جهانبان همایون نسخه صنع الهی فروزان شمسه ایوان شاهی در اختر شعاع درج عصمت تنق بند آفتاب برج عفت حیاتی بخش ممتد و مؤبد ظلالش دار بر عالم مخلد