محتشم کاشانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۶۲

خلل به دولت خان جهانستان مرساد به آن بهار ظفر آفت خزان مرساد اگر ز جیب زمین فتنه‌ای برآرد سر به آن بلند به رکاب سبک عنان مرساد وگر ز ذیل فلک آفتی فرو ریزد به آن مه افسر بهرام پاسبان مرساد جهان اگر به مثل کام اژدها گردد به آن وجود مبارک گزند آن مرساد به این و آن چو رسد مژده‌های اهل زمین نوید نصرت او جز ز آسمان مرساد به دامنش که زمین روب اوست بال ملک غباری از فتن آخر الزمان مرساد ز راه دور عدم هر که بی‌محبت او فتد به راه به دروازه جهان مرساد چو محتشم کند از دل دعای دولت خان به غیر بانگ اجابت بگوش جان مرساد