محتالة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتالة. [ م ُ ل َ ] (ع ص ) مؤنث محتال . زن حیله گر و مکاره . (غیاث ) (آنندراج ) : از ره مرو به عشوه ٔ دنیا که این عجوز مکاره می نشیند و محتاله میرود. حافظ.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محتالة. [ م ُ ل َ ] (ع ص ) مؤنث محتال . زن حیله گر و مکاره . (غیاث ) (آنندراج ) : از ره مرو به عشوه ٔ دنیا که این عجوز مکاره می نشیند و محتاله میرود. حافظ.