محبب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
محبب . [ م ُ ح َب ْ ب َ ] (ع ص )حب شده . (یادداشت مرحوم دهخدا) حب کرده . حب ساخته . دانه دانه . (یادداشت مرحوم دهخدا از ابن البیطار ص ١٠٧).
محبب . [ م ُ ح َب ْ ب َ] (ع ص ) دوست داشته شده . گرامی . محبوب : در هر زمان بدانش ممدوح در هر دلی بجود محبب . مسعودسعد.
محبب . [ م ُ ح َب ْ ب ِ ] (ع ص ) کسی که دوست میگرداند. (ناظم الاطباء). دوست و حبیب خود گرداننده کسی را. (آنندراج ).